Lef

Zaterdagavond, een café in Amersfoort. Drie mannen aan een tafeltje, waarvan er één naar het toilet gaat en er twee (naast elkaar) blijven zitten.

Een jonge vrouw van midden 20 gaat schuift aan en vraagt 'is dit de commissie?' Zo komt een semi-sollicitatiegesprek op gang en blijkt dat ze samen met haar vriendinnen (allen hebben net hun rechtenstudie afgerond) op stap is gegaan met als (neven)doelstelling een baan te vinden.

Een vorm van lef en creativiteit die we ook in organisaties goed kunnen gebruiken!

Wijsheid

Wat is wijs?

Veel organisaties zijn nog steeds zeer voorzichtig met het doen van investeringen. Tegelijkertijd stapelt het werk zich op, moeten dezelfde mensen meer werk doen, en lijkt het probleem daardoor alleen maar te verschuiven naar de toekomst.

In die markt is het voor de consultant dus ook moeilijk om voet aan de grond te krijgen.

Maar door ervan uit te gaan dat toegevoegde waarde geleverd kan worden is het mogelijk om klanten (al dan niet tijdelijk) bij te staan en hen zelf te laten bepalen wat de toegevoegde waarde is. Daarmee verricht je alleen maar werk dat ook daadwerkelijk iets oplevert voor de klant.

Politiek en vrienden

Wat ik nog steeds niet begrijp is dat onze politici allemaal zeggen dat Geert Wilders toch zo'n aardige vent is. Hij heeft alleen wat vreemde en onsympathieke ideeën. Maar we moeten die ideeën toch vooral scheiden van de persoon. Want hij is zelf heel aardig.

Dan gaat bij mij toch effe het logicalichtje uit... En ik kan ook wel wat voorbeelden noemen van "mensen" waarbij die, o zo volwassen theorie niet geslikt zou worden. Ga ik alleen niet doen.

Als ik naar mijn werk kom, laat ik mezelf ook niet thuis. "Goedemorgen, daar ben ik weer. Koffie? Eerst even een probleem bespreken? Goed. Oooh...wil je weten wat ík ervan vind? Eh... dan moet ik even naar huis bellen, dan kan ik het aan mij vragen."

Prominent

De 'prominenten' hebben van zich laten horen de afgelopen dagen. Maar wat is dat dan, een prominent? Mijn definitie: Iemand die in een vorig leven vooral het hoofd heeft laten spreken en nu de ruimte ziet om het ruimte voor het hart te maken.

Zullen in het vervolg zowel het hoofd áls het hart een plek geven?!

Zonde van de Energie

Nadat de organisatie gedurende twee jaar een forse krachtsinspanning heeft geleverd, gaat de kurk van de champagnefles: Het Nieuwe Systeem gaat 'live'. Kort daarna blijkt echter dat je hebt wat je voor die tijd al had én dat de vervolgfase, waarin de echte vernieuwing moet komen, niet van de grond komt.

Voor veel corporaties een herkenbare situatie. Maar het kan anders. Door de ICT én de 'business' te beschouwen. Door op strategisch, tactisch en operationeel niveau te kijken. Door op elk van die verschillende aspecten te bepalen waar je staat, wat de ontwikkelstap is, wat de impact is en wat de organisatie aan kan.

Zo kun je in samenhang de benodigde inspanningen benoemen en het geheel besturen. En kom je tot een situatie waarin de implementatie van een nieuw primaire bedrijfsinformatiesysteem een logische stap is en een succesvolle bijdrage levert aan het realiseren van de doelstellingen van de organisatie.

Indekken

Zo werd de weersvoorpelling: de weersverwachting
Zo werd een plaatsbewijs: een vervoersbewijs
Zo werd een resultaatverplichting: een inspanningsverplichting

Wat is dat toch? Ik noem het indekken, omdat je denkt iets niet voor elkaar te kunnen krijgen, manouvreer je jezelf alvast in een veilige positie.
Nu is het weer écht niet te voorspellen. Maar als ik veel geld betaal voor een treinkaartje en de enige verzekering die ik krijg is dat ie me van A naar B vervoert (geen garantie op een zitplekkie, ook geen garantie om op tijd te komen). En als ik als klant geen resultaat meer hoef te verwachten, maar een inspanning (met hopelijk het gewenste resultaat), zeg ik: Verzin samen een resultaat waar je allebei blij van wordt en verbind je eraan.

Wat de Haagse politiek kan leren van maatschappelijke organisaties.

De uitslag van de recente verkiezingen met z’n ogenschijnlijke versnippering heeft de politiek verlamd. De kiezer heeft de Tweede Kamer met een onmogelijke opgave opgezadeld is de mare. Niets is minder waar. Eindelijk ziet de wereld er in z’n veelkleurigheid op het Binnenhof net zo uit als op het Buitenhof. De Haagse politici worden nu gedwongen buiten de kaders van hun eigen klassieke machtspolitieke handelen te treden en te werken op basis van inhoudelijk debat en verbinding. En te accepteren dat er ook meningsverschillen kunnen bestaan. Dat dit teveel gevraagd lijkt, blijkt uit de opstelling van de klassieke partijen bij de recente formatiepogingen. Uitsluiting ging boven verbinding.

Het is meer verrassend dat de politiek de uitslag verrassend vindt. Marketeers worden al jaren gek van de ongrijpbare consument, die vaak op een laat moment keuzes maakt, gesteund door de op internet opgedane kennis. En de oude zuilen zijn in een 30 tal jaren vervangen door vele wisselende netwerken en platforms van tijdelijk gelijkgestemden. Niet voor niets zoveel zwevende kiezers.

Het komt nu aan op echt inhoudelijk debat, het geven van je eigen mening in plaats van de mening van de partij en bovenal, het zoeken van verbinding op inhoud.
Die verbinding bereik je door in gesprek te gaan vanuit de visie die je hebt en vervolgens samen te kijken naar die punten waar de visie overeenkomt. Om vervolgens gezamenlijk een strategie te ontwikkelen om deze te bereiken. En, belangrijk, te accepteren dat niet alles te regelen is of dat er andere meningen zijn, zelfs binnen je eigen partij.

Door op zo’n wijze de formeren en te regeren, ontstaat er als vanzelfsprekend meer verbinding met de maatschappij: Tweede Kamerleden worden weer volksvertegenwoordigers in plaats van partijvee. Daarbij krijgen de politici een beter begrip voor het werken in een maatschappelijke keten en wat zijzelf aan randvoorwaarden kunnen scheppen om het burgerwelzijn te verbeteren.

Want dit is wat organisaties met een maatschappelijke doelstelling al langer doen. Om het welzijn van burgers te verbeteren wordt er steeds meer en steeds beter samengewerkt tussen corporaties, zorginstellingen en gemeenten. Het gaat met worstelingen gepaard, zeker, maar het inzicht is er dat de eigen en gezamenlijke doelstellingen bereikt worden door samen op te trekken. En dat het burgerwelzijn gediend is met samenwerking.

En dat is wat de Haagse politiek kan leren van maatschappelijke organisaties.